Terug naar Ecclesianet.nl

Schatten van mijn vader

En niemand weet wat leven is
alleen dat het gegeven is
en dat van dit geheimenis
God het begin en het einde is.

Toen mijn vader met emeritaat was gegaan, ging hij meermalen per week naar een antiquariaat in de binnenstad van Den Haag en later, toen hij in Bussum woonde, van Utrecht. En altijd kwam hij terug met boeken, brochures, inaugurele oraties, jaarredes en noem maar op. Meer dan eens vroegen mensen hem om op zijn zoektochten mee te mogen gaan. Maar wat hij zocht en vond, lukte hen niet. Zijn antenne had een groter bereik, zouden we nu zeggen.

Mede daaruit kweekte hij zich een verzameling van citaten, gedichten, diepe gedachten, vertroostende woorden. Het korte versje boven dit stuk is een van de vruchten van die verzameling. Ik vond het na zijn dood in zijn reisbijbeltje. Voor wie naar deze woorden leeft, is het einde van de levensreis een thuiskomen.

En daarbij aansluitend nog zo’n schat, waarschijnlijk meegenomen van een bezoek aan een kleine Engelse dorpskerk :

They are not dead
Who in the Lord do rest.
Their journey done,
Their faith confessed,
Their glory now begun,
With us wait they
For His triumphant day.

Al een decade geleden overleed mijn vader, maar deze schatten vormen voor mij een kostbare nagedachtenis.

M.A. Aalders