Terug naar Ecclesianet.nl

Trofimus heb ik in Milete ziek achtergelaten

Trofimus heb ik in Milete ziek achtergelaten (2 Tim 4:20)

Bent u ziek? Kunt u niet meer deelnemen aan sociale activiteiten? Zijn de dagelijkse bezigheden moeilijk te volbrengen? Een ziekte kan je leven plotseling of geleidelijk veranderen. Je hebt pijn, lichamelijk of geestelijk. Je wordt op jezelf teruggeworpen. Dan kunnen er vragen opkomen als: “Waarom ik?”; “Heb ik iets fout gedaan?”; “Waarom genees ik niet?”; “Is God er wel? “; “Waarom maakt Hij me niet beter?”; “Is er iets mis met mijn geloof?

Aan het einde van de tweede brief aan Timoteüs schrijft Paulus het kleine zinnetje: Trofimus heb ik in Milete ziek achtergelaten. Wie was die Trofimus?

Zijn naam komt drie keer voor in de Bijbel. Uit Handelingen 21:29 kunnen we afleiden dat hij uit Efeze afkomstig was. Hoogstwaarschijnlijk is hij christen geworden toen Paulus naar Efeze kwam om daar het evangelie te brengen (Hand. 19). Daar verkondigt Paulus krachtig het evangelie en dat gaat gepaard met wonderen en tekenen. De mensen namen zelfs de zweetdoeken of de doeken die Paulus om zijn middel droeg en legden die op de zieken in Efeze met als gevolg dat zij genazen (Hand. 19:11-12). Het is een bezoek van Paulus waarbij veel mensen tot geloof in Jezus komen en zelfs mensen publiekelijk hun magische boekrollen verbranden (vers 19). Er ontstaat uiteindelijk een oproer in de stad, omdat de souvenirverkopers bang zijn dat de tempel van de godin Artemis haar populariteit zal verliezen door de prediking van Paulus. Die tempel was een religieuze en toeristische attractie. Paulus verlaat daarom de stad en trekt verder. Trofimus gaat met Paulus mee op zendingsreis (Hand. 20:4). Zij reizen samen naar Troas waar Trofimus getuige is van die bijzondere zondagnacht waarin Eutychus tijdens een preek van Paulus van de derde verdieping uit het raam valt en sterft. Met een aanraking brengt Paulus echter de dode weer tot leven. Zo is Trofimus getuige van de kracht van de prediking van Paulus die met genezingen en wonderen gepaard gaat.

Nu lezen we echter dat Paulus hem ziek achter heeft moeten laten in Milete, nota bene tijdens een evangelisatiereis. Wat is er aan de hand? Heeft Paulus zijn gave om te genezen verloren? Zijn er zonden gekomen in het leven van Paulus waardoor hij niet meer een kanaal kan zijn voor de kracht van de Heilige Geest? Gelooft Paulus of Trofimus niet genoeg? Er is in de Bijbel geen enkele aanwijzing die daar op zou wijzen. In de tweede brief naar Timoteüs staat Paulus nog steeds in vuur en vlam voor zijn Heiland, Jezus Christus, maar blijkbaar worden dus ook medewerkers van Paulus ziek tijdens het evangelisatiewerk. Het zal lastig geweest zijn voor Paulus en Trofimus. Ze kunnen niet verder met hun werk, omdat Trofimus ziek wordt. Paulus zal voor hem gebeden hebben en hij zal hem de handen hebben opgelegd. Trofimus zal gedacht hebben aan de tijd dat het aanraken van de zweetdoek van Paulus genoeg was om zieken te genezen. Trofimus wil niets liever dan met Paulus verder reizen en het evangelie verkondigen, maar hij wordt ziek en blijft ziek.

Waarom geneest Trofimus niet? Niet omdat hij geen geloof zou hebben, niet omdat Paulus geen geloof zou hebben, niet omdat het een straf van God zou zijn, niet omdat hij gezondigd heeft. De Bijbel maakt het ons niet duidelijk. Blijkbaar gebeuren dit soort dingen. Ziekte komt voor, ook in de gemeente, ook onder de kinderen van God. Wanneer je de tekenen en wonderen in Handelingen bestudeert, zie je dat ze meestal in het teken van evangelisatie staan. Het zijn krachtige bevestigingen van de prediking van het evangelie van Jezus. Binnen de gemeente, de kinderen van God, is er meerdere keren sprake van ziekte met al de vragen die dat oproept.

Trofimus zal ook de vragen gekend hebben die bovenaan dit stukje staan: “Waarom ik?”, “Heb ik iets fout gedaan?”, “Waarom genees ik niet, ik ben toch aan het evangeliseren?”, “Waarom maakt God me niet gezond, dan kan ik Hem toch beter dienen?”. Met pijn in zijn hart zal Paulus besloten hebben om verder te gaan op evangelisatiereis. Het zal een emotioneel afscheid zijn geweest. Hoe graag had Trofimus mee gewild en hoe graag had Paulus hem meegenomen, als steun en helper.

We willen als mensen graag antwoorden op onze vragen. Paulus kreeg ze niet. Trofimus ook niet. Als wij, eeuwen later, dit zinnetje lezen, kan je iets van de pijn en het verdriet van Paulus en Trofimus voelen. Kunnen wij een antwoord geven op de vragen van Trofimus? Nee, het blijft gissen. De tweede brief aan Timoteüs is de laatste brief van Paulus. Hij schrijft hem vanuit de gevangenis, enige tijd voordat hij gedood zal worden. Zou het kunnen dat Trofimus gespaard is voor gevangenschap doordat hij ziek achter moest blijven in Milete? Wilde God hem, door deze ziekte, behoeden voor gevangenschap en de dood? Het zijn vragen waarvan wij de antwoorden niet kunnen overzien. God overziet het wel en Hij is goed. Hij vraagt van ons om Hem te vertrouwen. Jezus Christus zag en zorgde voor Trofimus, ook toen hij ziek werd in Milete. Dezelfde God wil ook voor uw leven zorgen. Vertrouw je aan Hem toe, in ziekte en gezondheid.

M. Dubbelman, Giessenburg