Terug naar Ecclesianet.nl

Generatieconflict!?

Al weer ruim een maand geleden kreeg ik van een kennis een column in mijn handen gedrukt met de vraag wat ik van de mening van de columniste vond. Googelen leverde op dat de schrijfster Femke Sterken is, 33 jaar oud en dat ze wekelijks een stukje voor het weekblad Libelle schrijft.

In de bewuste column staat o.a.: ” Over mijn generatie wordt vaak gezegd dat ze individualistisch, egocentrisch en lui is. Wij zijn op onszelf gericht en er moet heel wat gebeuren willen we ergens de straat voor opgaan om te protesteren”. En ze vervolgt : “er zit best een kern van waarheid in, jammer genoeg wel. Mij is ingeprent dat ik respect moet hebben voor de jaren-zestig beweging, de bezetting van het Maagdenhuis en de protesten tegen kernwapens in de jaren tachtig.” “De laatste tijd heb ik het echter een beetje gehad met de generatie van mijn ouders, de zogenaamde protestgeneratie. Ze zijn gepikeerd over van alles en nog wat. Dat je ‘tegenwoordig’ niet meer voor de ‘eeuwigheid’ bij dezelfde baas kunt blijven werken. Dat de pensioenen teruglopen. Dat ze niet meer met de vut of met prepensioen kunnen gaan. Inmiddels zijn ze zelfs verenigd in een partij die voor hun belangen opkomt, en dat terwijl zij het in mijn ogen gewoon goed hebben.”

Zelf behoor ik tot de oudere generatie. Als zodanig liet ik mijn gedachten over een en ander gaan en kwam ik tot de volgende afweging.

Nederland, en niet alleen Nederland, kampt inderdaad met een behoorlijke crisis. Er moet bezuinigd worden, soms op de basale dingen en de zestiger zeurt dat hij na zijn pensioen ‘heel wat minder’ gaat krijgen. Ik ben echter van mening dat Femke Sterken voor een groot deel gelijk heeft. Natuurlijk mag je niet generaliseren, want er zijn ook ouderen die er bekaaid vanaf komen en jongeren die ook al rijk zijn, maar de vijftigers en zestigers behoren tot de rijkere mensen van het land. Vaak hebben ze nog een leuk pensioen en een (bijna) geheel afbetaald huis, dat bij verkoop veel meer opbrengt dan het kostte toen het aangeschaft werd. De jongere generatie daarentegen zal straks tot haar zeventigste moeten doorwerken. Ze zal een huis hebben zonder overwaarde en haar pensioen gaat niet uitgekeerd worden op basis van eindloon, maar op basis van middelloon.

Hoewel er nu vooral door de politici geroepen wordt dat het einde van de tunnel in zicht is, geloof ik daar niet in. Natuurlijk, de economie is een beetje aan het opkrabbelen, maar dit is slechts tijdelijk. We moe ten (en dat is geen doemdenken) er duidelijk rekening mee houden dat de tijden van het almaar groeien van de economie achter ons liggen. Het kan niet zo zijn dat, als wij de aarde al maar verder uitputten, omdat wij steeds meer en meer willen consumeren, zij ons dan ook voortdurend maar meer geeft.

Om op Femke terug te komen: de jongere generatie zal daar de minder rijpe vruchten van plukken. Ik schrijf expres niet: de ‘wrange vruchten’, want wij moeten een en ander vooral niet dramatiseren. Iets inleveren van onze weelde kan werkelijk geen kwaad. Uit een rapport van de OESO over armoede (en armoede is natuurlijk een relatief begrip) blijkt dat in Nederland slechts 1,3% van de ouderen onder de armoedegrens leven, het laagste percentage in de hele wereld. Wij hebben dus de minst arme ouderen ter wereld! In dit licht bezien is de oprichting van de ouderenpartij 50Plus een overbodig iets. Het is beter dat wij onze zegeningen weer leren tellen. We zien dan Gods liefde door alles heen!

J.A. van Bergeijk, Wijk en Aalburg