Terug naar Ecclesianet.nl

De liefde

Naar 1 Korinthiërs 13: 4

‘De liefde is lankmoedig en goedertieren.’ Dat betekent: de liefde kan wachten, lang wachten, tot het laatst toe wachten.

Zij wordt nooit ongeduldig, zij wil niets overhaasten of forceren. Zij heeft alle tijd, zij hoopt slechts dat de ander ten slotte, ten slotte toch overwonnen wordt.

Wachten, geduld hebben, liefdevol en vriendelijk blijven, ook als het een totaal fiasco lijkt op te leveren – dat alleen overwint mensen, dat alleen verbreekt de boeien die ieder mens vastgeketend houden, de boeien van de angst voor de ander en de angst voor een nieuw leven.

Lankmoedigheid – dat past helemaal niet in ons opgejaagde leven.

Goedertierenheid – dat schijnt dikwijls volkomen misplaatst

Maar de liefde is lankmoedig en goedertieren. Zij wacht, zoals men wacht op iemand die verdwaald is en de weg is kwijtgeraakt, en blij is als hij ten slotte toch nog komt.

‘De eigenliefde is afgunstig.’ De afgunst wil iets voor zichzelf, die wil de ander voor zich winnen en voor zich zelf bezitten, die wil iets van de ander – maar de liefde wil dat niet.

Zij wil niets van de ander. Zij wil alleen voor de ander. Zij wil de ander niet hebben of bezitten. Zij wil de ander alleen beminnen omdat zij niet anders kan. Zij wil de ander alleen beminnen omwille van hem zelf.

 

Dietrich Bonhoeffer (1906 – 1945)