Terug naar Ecclesianet.nl

Een wankel evenwicht

De Costa Concordia

De tijd gaat enorm snel. Gebeurtenissen krijgen in korte tijd in de media veel aandacht, maar daarna verdwijnen ze uit beeld. Zo lijkt het ook te gaan met de ramp met het Italiaanse cruiseschip de Costa Concordia in januari 2011, waarbij meerdere mensen door verdrinkingsdood omkwamen. Een onjuiste inschatting en een overmoedig besluit om dichtbij de rotsachtige kust te varen, leidde tot onherstelbare schade. Er zijn meer voorbeelden van onverstandig gedrag te noemen. Wat te denken van mensen die ondanks waarschuwingen, toch tijdens vakantie gevaarlijke plaatsen bezoeken en ontvoerd worden of van degenen die op onbetrouwbaar ijs gaan en verongelukken?

Terug naar het schip de Costa Concordia. De vraag is: Waarom kantelde dit schip zo snel? Men zou verwachten dat er voldoende veiligheidsmarges in acht worden genomen om iets dergelijks bij schepen, die zoveel mensen herbergen, te voorkomen. Een antwoord op deze vraag vond ik in een artikel samen dat gepubliceerd werd in het Technologietijdschrift De Ingenieur van 3 februari 2012. De titel ervan is: “Een wankel evenwicht”.

Rederijen zoeken bij het ontwerp van cruiseschepen de grenzen op

De oorzaak van de ramp was niet alleen de botsing met de rotsachtige kust waardoor een lek ontstond. Het schip had zich namelijk bij slagzij op kunnen richten als er maar voldoende opwaartse druk geweest zou zijn. De stabiliteit van schepen is afhankelijk van het neerwaartse gewicht van het schip en de tegendruk van het water onder het schip. In het blad staat dat na deze calamiteit de veiligheid van de cruiseschepen ter discussie staat, ondanks het feit dat dergelijke schepen aan de veiligheidseisen van de internationale maritieme organisatie voldoen.

Er moeten namelijk volgens De Ingenieur ernstige kanttekeningen geplaatst worden bij het ontwerp van cruiseschepen. In de praktijk blijkt dat de verhouding van torenhoge opbouw boven de waterspiegel in verhouding met de diepgang onder de waterspiegel, zodanig is, dat het niet vreemd is dat het schip snel kapseisde. In vergelijking met een vrachtschip met een diepgang van 12-15 m, heeft de Costa Concordia een diepgang van slechts 8,2 m. Dit resulteerde in een wankel evenwicht van het schip.

Waarom hebben de cruiseschepen zo’n buitengewoon hoge bovenbouw? Het antwoord is eenvoudig te geven. 1. De capaciteit om extra passagiers te herbergen neemt erdoor toe. Dit betekent extra inkomsten. 2. Ook wensen passagiers comfort aan boord. 3. Met minder diepgang kunnen schepen dicht bij de kust komen en toegang krijgen tot veel havens. Dit alles gaat echter ten koste van de stabiliteit, waardoor een cruiseschip te weinig opwaartse druk van het water meekrijgt en zich niet kan oprichten. Voor veiligheid is juist veel diepgang nodig!

Nederland als een lege badkuip achter de Noordzee

Het programma Nederland van bovenaf dat onlangs door de VPRO werd uitgezonden, liet zien hoe kwetsbaar Nederland is bij wateroverlast. Een gevaarlijke situatie doet zich voor als er een superstorm opsteekt boven de Noordzee en de rivieren hoogwater hebben. Wanneer de duinen èn de dijken dan niet sterk genoeg of niet goed onderhouden zijn, ontstaat een wankel evenwicht tussen veiligheid en gevaar. Een groot deel van Nederland is dan te vergelijken met een lege badkuip, die vol water stroomt. Volgens prof. dr.ir. Pier Vellinga van de VU is de neiging groot dit gevaar te onderschatten.

Resultaat

Beide voorbeelden tonen het resultaat van een wankel evenwicht wanneer veiligheid opgeofferd wordt ten behoeve van bijv. economische en luxe wensen. De vraag rijst: Zou er een wankel evenwicht mogelijk zijn tussen het wereldse leven en een geestelijk leven?

Momenteel zien we dat veel mensen in ons land er geen rekening meer mee houden dat er een transcendente of geestelijke wereld mogelijk is. Zij die nog staan in de christelijke traditie hebben in de samenleving weinig invloed meer. Dat geldt ook voor de christelijke politieke partijen. Jacques Brunt beweert in het christelijke informatie platform, d.d. 9-2-2011, dat er in de kerk geen absolute waarheid meer is. Volgens hem is er een duidelijke verandering waarneembaar in het denken binnen de kerk. De gemeente in de kerk komt geleidelijk op het punt en tot besef dat er geen waarheid meer is. Brunt verwijst naar wat er in de bijbel staat, dat in de eindtijd de waarheid niet meer verdragen wordt en dat men zich keert tot verzinselen en fabels.

Toch blijkt de kans groot dat een geestelijke wereld wèl bestaat. De aanwijzingen komen niet alleen vanuit de religie maar ook vanuit ervaringen van mensen en wetenschappelijke onderzoeken. Een paar voorbeelden worden in het christelijke informatie platform gegeven. Een artikel van 29 november 2011 gaat over de ervaring van Ian McCormack in Australië. Een tweede voorbeeld vormen de onderzoeken van prof. dr. P.M. H. Atwater in de V.S.

De ervaring van Ian Mc Cormarck

Ian McCormack, die een verklaard atheïst was, werd enkele jaren geleden tijdens het duiken gestoken door dodelijke kwallen. Onderweg naar het ziekenhuis kreeg hij een soort visioen. Hij zag zijn gelovige moeder voor hem bidden. Zij adviseerde hem te bidden tot God. In het ziekenhuis had hij geen polsslag meer. De doktoren trachtten hem te redden, maar hij gleed weg uit het leven. Ian Mc Cormack kreeg daarna een BDE1 en nam een enorm licht waar. Hij hoorde dat God licht is en dat er bij God geen duisternis is. Hij zag een andere niet-aardse schitterende zuivere wereld. Na 15 minuten kwam Ian McCormack weer terug in het aardse leven en bad tot God. Momenteel getuigt hij van zijn ervaring overal in de wereld, opdat de mensen God leren kennen en zouden weten dat Hij er wel degelijk is.

De wetenschappelijke onderzoeken van prof. dr. P.M. H. Atwater

In de Journal of Near Death-Experience (NDE) Studies, mei 2011, presenteert prof. dr. Atwater haar resultaten van een 33-jarig onderzoek bij 4000 personen. Daarvoor was zij nog betrokken bij een 10-jarig onderzoek onder 3000 mensen. Zij stelt dat NDE’s geen anomalieën zijn.

Een anomalie is een verschijning, die binnen een bestaande denkwijze, model of theorie niet verklaard kan worden (b.v. een verschijning van een UFO). NDE’s kunnen daarentegen als veranderingen van bewustzijnsniveaus beschouwd worden. Een bewustzijn van de dagelijkse werkelijkheid kan bijvoorbeeld overgaan naar een geestelijk en ruimer bewustzijn. NDE’s kunnen optreden onder specifieke hoge stress, waarbij de grens van deze wereld tussen andere werelden wordt overschreden. Zij gaat in op de vraag wat het brein nog kan bevatten en wat er buiten de bereikbaarheid van het brein ligt, over de grens tussen de dagelijkse realiteit en wonderen, leven en dood, verstand en geest, openbaring en verstand. NDE’s zijn in haar optiek niet zomaar psychische feiten of voorstellingen, zoals atheïsten beweren.

Het wankele evenwicht

De voorgaande voorbeelden laten zien dat mensen zich, zonder dat zij het beseffen, kunnen bevinden in een wankel evenwicht. We leven in een tijd dat, net zoals bij het cruiseschip, bij veel mensen de aandacht vooral ligt op de hoge materiële bovenbouw in plaats van op een dieper geestelijk fundament. Het lijkt bijna onmogelijk om in ons seculier land mensen duidelijk te maken dat geestelijk kapseizen tot een rampzalig resultaat leidt.

Als we de ontwikkelingen in ons land volgen zien we vanuit de media en de politiek dat het christelijk geloof ondermijnd wordt. Kerken, christelijke partijen en omroepen zijn als het ware ingekapseld in het pantheon van de hoofdgod van het westerse, seculiere (pseudo)tolerante politieke systeem. Een pantheon is een aan alle goden gewijd heiligdom onder een hoofdgod, zoals ooit het geval was met het Pantheon in Rome. Heel geraffineerd zijn de christelijke waarden omgevormd en gedegradeerd tot seculiere sociaal liberale waarden. In de media verschijnen de priesters van dit systeem om hun leer en dogma’s uit te dragen. Het evenwicht ervan is echter maar heel wankel.

Dr. H. Dubbelman, ‘s-Gravenpolder

Noot

1 BDE: Bijna Dood Ervaring