Terug naar Ecclesianet.nl

Zekerheid en schijnzekerheid

dr.H. Dubbelman, ‘s-Gravenpolder

Inleiding
Elk mens wenst zekerheid in zijn leven. Mensen zitten zo in elkaar dat zij onzekerheid zoveel mogelijk trachten te vermijden. Om dit probleem tegemoet te komen bestaan er in de samenleving allerlei organisaties, die pretenderen ons hiertegen te beschermen. Enkele voorbeelden zijn verzekeringsorganisaties en organisaties die de AOW en de pensioenen beheren. Allemaal om mensen een zoveel als mogelijk zorgeloos leven te laten leiden.

De overheid heeft hiervoor al tientallen jaren geleden de verzorgingsstaat in het leven geroepen. Die verzorgingsstaat kan alleen maar functioneren als er voldoende financiële middelen zijn. Deze middelen komen mede uit de belastingen van de burgers en de bedrijven. Om welvaart dus mogelijk te maken is een land (vooral) afhankelijk van een bedrijfsleven dat winst kan maken. Voor ons land is het dus belangrijk dat bedrijven over een sterke concurrentiepositie beschikken in de wereldmarkt. Alle landen in de wereld zijn als het ware met elkaar in concurrentie.

Problemen
Maar kan een verzorgingsstaat in problemen komen?

In 1979 waarschuwde prof. dr. J.A.A. van Doorn in zijn boekDe stagnerende verzorgingsstaat al voor het gevaar van de onbetaalbaarheid van de verzorgingsstaat en de bestuurlijke onbeheersbaarheid daarvan. Wij leven inmiddels in het jaar 2010. Nu blijkt dat zich in dit systeem na jaren, vanwege een te optimistisch vooruitgangsgeloof, scheuren beginnen af te tekenen. Het programma Buitenhof van 12 september jl. presenteerde hiervan voorbeelden. Hoewel het financiële vermogen van de pensioenfondsen nog is gegroeid, is dit bedrag niet meer in staat de toenemende pensioenvraag te compenseren. De opgebouwde pensioenrechten zijn dus niet meer een zeker feit. Volgens de in de uitzending aanwezige pensioendeskundigen hebben in het verleden de sociale partners de mensen misleid met schijnzekerheden. De vraag werd tijdens de uitzending gesteld: Wie worden de dupe en lopen de risico’s als het vermogen bij de pensioenfondsen terugloopt? Hoogstwaarschijnlijk zijn dat de huidige werknemers, de jongeren en de toekomstige generaties. De politiek heeft deze problemen voor zich uitgeschoven en gedacht dat het vanzelf wel weer goed zou komen. Hiervan wordt nu de rekening gepresenteerd. Mensen zullen in hun pensioen gekort worden. Dit mede omdat pensioenfondsen afhankelijk zijn van de grillen van de financiële markten.

De teloorgang van het CDA en de integratie
Het CDA stond bekend als een bolwerk van zekerheid en een stabiele middenpartij. Prof. mr. dr. Afshin Ellian schrijft in de NCR van 11 september jl.  over het moeras waarin het politieke bestel terecht is gekomen. Ellian is afkomstig uit Iran. Zijn betoog, beknopt weergegeven, is:
Heel Nederland had het sinds 2001 over multiculturele vraagstukken en immigratie. Voor het CDA was de islam plotseling een vredelievende lievelingsreligie. Volgens Ellian leven de regenten in een politiek moreel Disneyland en ze verwarren de applausmachine van hun eigen figuranten met die van de kiezer. Hij verwijst naar de voormalige politici die ten onrechte dachten dat ze populair waren bij het volk, maar wel zo machtig zijn om hun partij naar de afgrond helpen. Ellian beweert dat het CDA weggevaagd zal worden bij nieuwe verkiezingen en nog meer aanhang zal verliezen. Dit vanwege het feit dat het godsdienstig relativisme van verlichte christenen de partij en haar ideologie heeft verwoest. Het CDA heeft op de problemen van immigratie, integratie en islam geen antwoord.

Dat Ellian geen ongelijk heeft, blijkt uit een artikel van de islamitische journalist Ahmed al-Sharif uit Koeweit in de NRC van 4 september jl. Ahmed al-Sharif is columnist voor de Koeweitse krant Al-Qabas. Hij schrijft dat de vrees voor de islamisering in Europa terecht is.
Nog één of twee generaties en dan zal de hele wereld inclusief de hele Arabische wereld in de eerste plaats rouwen om Europa zoals het was. Europa zal dan ingrijpend veranderd zijn onder de invloed van islamitische immigranten. Wij in de Golfstaten maken ons ook druk over de invloed van de Aziatische immigranten op onze islamitische levenswijze. De islamitische getto’s in de Europese grote steden worden groter en groter, de hoofddoek is gemeengoed en de moskeeën trekken meer gelovigen dan de kerken. Momenteel zijn er 45 miljoen moslims in Europa, wat geen probleem zou zijn als zij zouden willen integreren. In plaats daarvan steunen velen het principe van aanslagen, hoofddoeken zijn gemeengoed etc. Al-Sharif beweert dat Europa betreffende integratie op de verkeerde weg is. In onze (islamitische) landen laten wij niet na onze normen aan minderheden, Europeanen incluis, op te leggen.

Het is opvallend dat beide schrijvers afkomstig uit de Golfstaten eenzelfde visie delen.

Uit de voorgaande voorbeelden kunnen wij zelf beredeneren of wij nu in een samenleving leven van zekerheid of van schijnzekerheid. Naast de problemen van de integratie van allochtonen, worden we nu ook nog geconfronteerd met de integratie van autochtonen zelf en politieke partijen met en onder elkaar. We zien nu allerlei processen die elkaar versterken. Of men het wil of niet, de wereld verandert in een snel tempo. Uiteraard zijn er velen die genoemde problemen ontkennen en beweren dat zij niet bestaan zodat het wel mee zal vallen.

Ronald M.R. Robbers beweert in zijn artikel De zekerheid van onzekerheid, maart 2008, dat mensen veel denken in gewenste zekerheden en te weinig in ongewenste onzekerheden.

Een menselijk bedachte samenleving
Het verschijnsel van de verzorgingsstaat is een door mensen bedacht systeem. Veel mensen dachten dat de bomen tot in de hemel zouden doorgroeien. Dit systeem dreigt nu in onze tijd, hoewel het lijkt dat er nog veel mogelijk is, vanwege de hoge kosten vast te lopen. Mede door dit systeem dachten velen dat God niet meer nodig is of zelfs dat Hij niet eens bestaat. Zij bevrijdden zichzelf van het ‘juk van de godsdienst’, zonder te beseffen dat zij nu onder een ander juk gekomen zijn.

Naties en engelen
De Amerikaanse Joodse archeoloog dr. James D. Long schrijft in zijn artikel Wrestling with angels (de worsteling met engelen) dat de Joodse (Torah) wijsheidliteratuur en de bijbel leren dat naties onder engelen staan. Wanneer de Schepper besluit dat een natie zal vallen, dan is de engel gedwongen weg te gaan. Andere naties komen daar dan voor in de plaats. Voorbeelden zijn de religies en culturen van de wereldrijken van Egypte, Babel, Perzië, Rome en die in onze tijd. Volgens Long is het niet ondenkbaar dat de mensheid betrokken kan raken in een verwoestende oorlog of een afschuwelijke technologie als gevolg van het ontkennen van God.

De vraag is: Zou dit ook mogelijk zijn voor onze cultuur? Long wijst er nog op dat veel Joodse topwetenschappers in de natuurkunde, chemie, geneeskunde, biologie etc. zich bij hun ontdekkingen lieten leiden door bijbelse fundamenten.

Afsluitend
Wellicht kunt u er eens over nadenken of een samenleving die geen rekening (meer) wil houden met God nog toekomst heeft!